طفره رفتن چیست؟

هر از گاهی، انجام کارها ممکن است چالش برانگیز باشد. با طفره رفتن، این مشکل ممکن است پایدار و ناراحت کننده شود. انگیزه می تواند فروکش کند. خواه پرداخت صورت حساب ها یا تمیز کردن ظروف باشد، طبیعی است که پاهای خود را در مواقعی بکشید. سپس طفره رفتن وجود دارد، یک علامت اصلی از چندین بیماری روانی، که چیزی بیش از فقدان انگیزه است. اگر دائماً احساس می‌کنید که می‌خواهید یک کار را انجام دهید، اما پهنای باند عاطفی یا توانایی فیزیکی برای انجام آن را ندارید، ممکن است در حال تجربه طفره رفتن باشید. طفره رفتن ممکن است فلج کننده به نظر برسد و غلبه بر آن تنها با عقل، منطق یا قدرت اراده چالشی است. اما تنظیم سبک زندگی، مانند درمان یا داروها، می تواند به شما در غلبه بر طفره رفتن کمک کند.

مرکز مشاوره همکده خدمات مشاوره حضوری و مشاوره تلفنی روان شناسی را ارائه می کند تا شما بتوانید بر مشکلات روانی خود به خوبی غلبه کنید.

طفره رفتن چیست؟

برای ارتباط با روانشناس کلیک کنید ارتباط با روانشناس

طفره رفتن اصطلاحی است که برای توصیف کمبود شدید یا شدید انگیزه یا ناتوانی آشکار در انجام وظایف هدفمند استفاده می شود. این یک علامت رفتاری است تا یک وضعیت سلامت روان. طفره رفتن می تواند انجام کارها را سخت کند، حتی اگر عواقبی مانند از دست دادن شغل یا عقب افتادن از صورت حساب ها داشته باشد. منبع معتبر تحقیقاتی نشان می‌دهد که حتی زمانی که جایزه به آن‌ها اهدا می‌شود، کسانی که در شرایطی زندگی می‌کنند که همراه با طفره رفتن هستند، ممکن است نتوانند یک کار را تکمیل کنند.

برای برخی، ممکن است آنقدر شدید باشد که حفظ سلامتی یا حفظ بهداشت شخصی یا ظاهر خود سخت باشد. حتی ممکن است تا زمانی که یکی از عزیزانتان به آن اشاره نکند، از این که برای شما اتفاق می افتد آگاه نباشید. مهم است که توجه داشته باشید که طفره رفتن با به تعویق انداختن، که به دنبال حواس پرتی است تا چیزی را به زمان دیگری موکول کند، متفاوت است.

طفره رفتن، فقدان انگیزه یا کاهش انگیزه برای انجام فعالیت های هدفمند، یک ویژگی نگران کننده و رایج در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی است. یکی از علائم منفی اسکیزوفرنی است. علائم منفی شامل علائمی می شود که باعث کاهش یا از دست دادن عملکرد ذهنی می شود و می تواند در عملکرد روزانه از جمله حفظ شغل، رابطه یا زندگی اجتماعی اختلال ایجاد کند. در حالی که فقدان انگیزه نشانه ذاتی یک اختلال روانی نیست، اغلب نشانه افسردگی بالینی است. طفره رفتن می تواند علامت اولیه برخی از اختلالات خلقی، مانند افسردگی دوقطبی، یا یک ویژگی ثانویه یک اختلال اضطرابی، مانند سندرم استرس پس از ضربه (PTSD) باشد. “من به هیچ چیز اهمیت نمی دهم”: چرا چنین احساسی دارم؟

نشانه های طفره رفتن

Avolition برای همه متفاوت به نظر می رسد. این می تواند چندین بخش از زندگی شما را تحت تاثیر قرار دهد، و این در مورد تمایل یا تنبلی نیست.

نشانه های اولیشن در خانه

  • ساعت ها در رختخواب دراز کشیده
  • اجازه می دهد ظروف یا زباله ها روی هم انباشته شوند
  • دوش نگرفتن یا مسواک نزدن
  • در بازگرداندن چیزها به جایی که به آنها تعلق دارند، مشکل دارند
  • تلاش برای دور انداختن جعبه های خالی
  • رسیدن به ضرب الاجل، مانند نگه داشتن قرارهای پزشکی یا ثبت مالیات، دشوار است
  • تماشای گذر یک روز کامل، بدون انجام کار زیادی

در محل کار

  • مشکل شروع پروژه ها
  • مشکل در تکمیل وظایف
  • چالش سازماندهی ایستگاه کاری
  • از هم گسیخته یا منفصل در مکالمات
  • نبود اشتیاق برای کار

در روابط

  • احساس جدایی و بی علاقگی
  • نادیده گرفتن فعالیت های اجتماعی معمولی
  • کناره گیری از تماس اجتماعی
  • نادیده گرفتن پیامک ها، تماس های تلفنی و ایمیل ها
  • با ایجاد تماس چشمی چالش هایی را تجربه می کنید
  • گفتار محدود یا متوقف شده با دیگران

آیا طغیان یک وضعیت سلامت روان است؟

طفره رفتن به خودی خود به عنوان یک علامت در نظر گرفته می شود تا یک وضعیت سلامت روان. این یک علامت رایج برای افرادی است که با شرایط زیر مواجه هستند:

این بدان معنا نیست که هرکسی که طغیان را تجربه می‌کند، یکی از این شرایط سلامت روانی را دارد. فقط یک متخصص سلامت قادر به تشخیص دقیق است.

طفره رفتن در اسکیزوفرنی

هنگامی که شما با اسکیزوفرنی زندگی می کنید، علائم شما معمولا به دو دسته تقسیم می شوند: مثبت یا منفی. “مثبت” به علامتی اشاره دارد که در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی وجود ندارد، مانند توهم، پارانویا یا هذیان. یک علامت “منفی” فقدان یک احساس، رفتار یا فکر معمولی است. طفره رفتن – به عنوان فقدان انگیزه معمول – در دسته علائم منفی قرار می گیرد. تحقیقات نشان می دهد که 60٪ منبع قابل اعتماد از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی علائم منفی را تجربه می کنند که شامل طفره رفتن می شود. اجتناب اغلب با علائم مشابه همزمان است. این شامل موارد زیر است:

  • ابولیا ناتوانی در تصمیم گیری یا تعیین اهداف است. این فقدان اراده است، نه کمبود انگیزه. این نوع شدیدتر بی تفاوتی در نظر گرفته می شود.
  • Alogia ناتوانی در صحبت کردن است.
  • آنهدونیا ناتوانی در تجربه لذت است که می تواند منجر به کمبود انگیزه شود.
  • گاهی نماد ها نشانی از بی علاقگی به اجتماع است.

همه این علائم در کنار هم ممکن است انجام کارهای روزمره را دشوار کند. طفره رفتن نباید با اهمال کاری اشتباه گرفته شود، که در آن فرد فعالانه به دنبال عوامل حواس پرتی برای به تاخیر انداختن یک کار است. در زمینه اسکیزوفرنی، طفره رفتن نشان می دهد که شما مایل به انجام یک کار هستید اما قادر به مهار انرژی های ذهنی و فیزیکی برای انجام آن نیستید. حتی اگر این انفعال عواقبی داشته باشد – پیامدهایی که ممکن است شدیداً بخواهید از آنها اجتناب کنید – باز هم نمی توانید عمل کنید.

طفره رفتن در سایر شرایط سلامت جسمی و روانی

در حالی که بیشتر با اسکیزوفرنی مرتبط است، طفره رفتن نیز می تواند با موارد زیر مرتبط باشد:

  • اختلال دو قطبی
  • افسردگی
  • اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)
  • اختلال ناخوشی پیش‌قاعدگی
  • آسیب تروماتیک مغز
  • بیماری آلزایمر

طفره رفتن همچنین می تواند ناشی از فقدان تحریک ذهنی یا سلول انفرادی باشد، مانند تجربیات افرادی که در زندان هستند، به خصوص زمانی که آنها برای مدت طولانی در زندان هستند.

آیا طفره رفتن همیشه نشانه یک بیماری است یا می تواند بخشی از شخصیت شما باشد؟

طفره رفتن اغلب با بی تفاوتی یا تنبلی اشتباه گرفته می شود که می تواند جنبه ای از شخصیت شما باشد. با این حال، این ویژگی‌ها خفیف‌تر در نظر گرفته می‌شوند و ممکن است به وضعیت سلامت روان اشاره نکنند. بی‌تفاوتی و تنبلی، افراد در صورت وجود پیامد، تمایل بیشتری به تغییر رفتار خود دارند. با تکامل، تحقیقات نشان می دهد که این ممکن است تفاوتی ایجاد نکند. این بخشی از چیزی است که آن را به عنوان یک علامت یک بیماری متمایز می کند، نه فقط یک ویژگی شخصیتی.

برخی از دانشمندان بر این باورند که ارتباط بین طفره رفتن و اسکیزوفرنی با یک ماده شیمیایی مغز به نام دوپامین ارتباط دارد. دوپامین با سیستم پاداش مغز شما درگیر است. یک نظریه این است که کاهش دوپامین باعث طغیان می شود. وقتی دوپامین کمتری دارید، انگیزه کمتری خواهید داشت. اگر فکر نمی کنید برای آن پاداشی دریافت خواهید کرد، ممکن است نخواهید کاری انجام دهید.

علل طرد

محققان هنوز نمی‌دانند که چرا برخی افراد دچار طفره رفتن می‌شوند. برخی از مطالعات منبع معتبر نشان می‌دهد که طفره رفتن با ناهنجاری‌های ساختاری در نواحی کلیدی مغز که انگیزه و پاداش را مدیریت می‌کنند، به ویژه در مبتلایان به اسکیزوفرنی مرتبط است. برخی از عوامل موثر ممکن است عبارتند از:

  • ژنتیک
  • رشد مغز
  • مواد شیمیایی عصبی
  • عوارض بارداری یا زایمان

طفره رفتن چطور درمان می شود؟

طفره رفتن معمولاً به عنوان بخشی از یک وضعیت سلامت روان مورد توجه قرار می گیرد. بسته به این که این وضعیت چیست، درمان ممکن است متفاوت باشد. به طور کلی، هر چه زودتر درمان را شروع کنید، ممکن است احساس بهتری داشته باشید. درمان بیماری‌های مربوط به طغیان معمولاً شامل ترکیبی از روان‌درمانی، داروها و تنظیم سبک زندگی است.

طفره رفتن اغلب نشانه ای از اسکیزوفرنی است، یک اختلال روانی که بر نحوه تفکر، احساس و عمل شما تأثیر می گذارد. همچنین می تواند نشانه افسردگی شدید یا عارضه جانبی برخی داروها باشد. اگر تحت درمان قرار نگیرید، طفره رفتن می تواند بر هر بخش از زندگی شما تأثیر بگذارد، از روابطتان گرفته تا شغلتان. مراقبت از خود یا خانه تان سخت است، وقتی انگیزه انجام کاری را ندارید. دارو و درمان می تواند به درمان طفره رفتن زمانی که ناشی از اسکیزوفرنی باشد کمک کند. ممکن است لازم باشد چند نوع مختلف را امتحان کنید قبل از اینکه نوع مفیدی را پیدا کنید.

درمان شناختی رفتاری (CBT)

تحقیقات نشان می دهد که درمان شناختی رفتاری (CBT) ممکن است به شما در تقویت ابزارهای انجام فعالیت های روزانه و توسعه مهارت های اجتماعی برای حفظ ارتباط با عزیزان کمک کند.

داروها

داروهای ضد روان پریشی معمولاً برای اسکیزوفرنی تجویز می شوند. برخی از آنها، مانند aripiprazole Trusted Source (Abilify)، ممکن است به درمان فرسودگی کمک کند. سایر موارد عبارتند از:

  • برکسپیپرازول (رکسولتی)
  • کاریپرازین (Vraylar)
  • کلوزاپین (کلوزاریل)
  • هالوپریدول (Haldol)
  • ایلوپریدون (Fanapt)
  • اولانزاپین (زیپرکسا)
  • ریسپریدون (ریسپردال)
  • کوئتیاپین (Seroquel)
  • زیپراسیدون (Geodon)

گاهی اوقات، داروها می‌توانند فرسودگی را بدتر کنند. همچنین ممکن است پیگیری مصرف داروهای خود سخت باشد. ممکن است بخواهید از پزشک خود بپرسید که آیا تزریق در دسترس است یا خیر.

درمان های تحریک مغز

اگر داروها به درمان کمک نکنند، پزشک ممکن است درمان تشنج الکتریکی (ECT) را توصیه کند. در حین بیهوشی، متخصص از الکترود استفاده می کند. به گفته اتحادیه ملی بیماری های روانی (NAMI) این ها روی پوست سر شما قرار می گیرند و جریان های الکتریکی کنترل شده را از طریق مغز شما ارسال می کنند. به عنوان یک جایگزین، تحقیقات نشان می‌دهد که تحریک متناوب انفجار تتا (iTBS) ممکن است یک درمان امیدوارکننده برای افرادی باشد که دارای گریز، بی‌هدفی، و عاطفه‌ی ضعیف هستند. این شامل تحریک مغناطیسی در قسمت جلویی مغز شما (قشر جلوی مغز) است.

استراتژی های خودمراقبتی برای درمان طفره رفتن

به عنوان بخشی از یک سبک زندگی سالم و متعادل، چندین تنظیم سبک زندگی مبتنی بر علم نیز وجود دارد که به بهبود کیفیت کلی زندگی شما کمک می کند. این شامل موارد زیر است:

  • رژیم غذایی غنی از مواد مغذی و غذاهای فرآوری نشده
  • هر شب ۷ تا ۹ ساعت بخوابید
  • فعالیت های انعکاسی مانند روزنامه نگاری
  • صحبت کردن یا گذراندن وقت با عزیزان
  • گذراندن یک ساعت در روز در طبیعت
  • یک تمرین ذهن آگاهی، مانند مدیتیشن

ممکن است بخواهید با خانواده و دوستان در مورد طفره رفتن صحبت کنید تا آنها بهتر درک کنند که شما چه چیزی را تجربه می کنید.

نگاه نهایی به طفره رفتن

طفره رفتن می تواند بر هر بخش از زندگی شما تأثیر بگذارد، از روابط شخصی گرفته تا کار، کلاس، زندگی خانگی و سایر فعالیت ها. مسئولیت های روزمره، مانند شستن ظروف یا بیرون آوردن سطل زباله، ممکن است کاملا غیرممکن به نظر برسند. بدانید که این تقصیر شما یا فقدان اراده نیست. طفره رفتن، و شرایط سلامت روان مرتبط با آن، پیچیده هستند. گرچه طرد شدن یک علامت قابل درمان است. ترکیبی از درمان، دارو، و تنظیم سبک زندگی ممکن است به درمان برخی از شرایط مرتبط با اجتناب کمک کند.

 

 

 

تا دیر نشده با یه مشاور متخصص صحبت کن
منابع
psychcentral

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا