محققان ارتباط بین خودشیفتگی و پرخاشگری را آشکار کردند

ارتباط بین خودشیفتگی و پرخاشگری در افراد مختلف متفاوت است. اما چیزی که تحقیقات در روانشناسی اثبات کرده این است که هر فردی با ویژگی خودشیفتگی می تواند خشم هم داشته باشد. بسیاری از افراد در سنین مختلف ایجاد می شود. این عصبانیت می تواند علت های مختلفی داشته باشد. برخی از این علت ها شاید در درون فرد شکل گرفته باشد. این بدان معنا است که آن فرد به محض آن که با آن واکنش رو به رو شد نمی تواند خودش را کنترل کند بنابراین مجبور است از خودش عصبانیت به خرج دهد.

تفاوت بین ارتباط بین خودشیفتگی و پرخاشگری و کنار آمدن با مسائل خشم

در روانشناسی پرخاشگری و عصبانیت با هم مرتبط هستند. اما این بدان معنا نیست که شما می توانید بگویید اگر کسی پرخاشگر هست لزوما عصبانیت را هم به همراه دارد یا بر عکس اگر شخص عصبانیت را داد حتما در خود رفتار پرخاشگرانه هم ایجاد کرده است. رفتار پرخاشگرانه عموما با ذهنیت خود فرد و با اجازه خود فرد انجام می گیرد. در حالی که عصبانیت ممکن است ارتباطی با خود فرد نداشته باشد. در ادامه این مقاله که در وبسایت همکده به عنوان اولین و بزرگ ترین مرکز مشاوره تلفنی  روان شناسی در ایران و ارائه دهنده خدمات مشاوره و روان شناسی نوشته شده است می خواهیم در ارتباط با محققان ارتباط بین خودشیفتگی و پرخاشگری را آشکار کردند، صحبت کنیم.

آیا تا به حال احساس عصبانیت کرده اید و نمی دانید چرا؟

آیا تا به حال احساس عصبانیت کرده اید و نمی دانید چرا؟ یا شاید از چیزهایی عصبانی شوید که بعداً به نظر نمی رسد خیلی مهم باشند. شاید شما فقط از دنیا عصبانی باشید.

برای ارتباط با روانشناس کلیک کنید ارتباط با روانشناس

نکته ای در ارتباط با این زمینه

هر کس روزهای بدی دارد، یا مواقعی که به نظر می رسد یک چیز کل روز آن ها را خراب می کند. با این حال، اگر به طور منظم چنین احساسی دارید، یا اگر به دلیل وقایع شگرفی مانند طغیان های عصبانیت، زندگی شما را به طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار می دهد، ممکن است با خشم غیر منطقی روبرو شوید.

عصبانیت عادی یک احساس طبیعی است

در حالی که عصبانیت عادی یک احساس طبیعی است – اگر بدانید که چگونه می توانید کنار آمدن با مسائل خشم را یاد بگیرید، می تواند سالم باشد – خشم غیر منطقی متفاوت است. این می تواند برای خودتان و اطرافیانتان مضر باشد و شما را به جایی می رساند که مقابله با ارتباط بین خودشیفتگی و پرخاشگری اتفاق نمی افتد. بنابراین، خشم غیر منطقی از کجا ناشی می شود، و برخی از راه های کنترل آن چیست؟

علل خشم غیر منطقی و ارتباط بین خودشیفتگی و پرخاشگری

همان طور که در بالا ذکر شد، گاهی اوقات ما عصبانیت غیر منطقی را تجربه می کنیم، زیرا واقعاً از یک موضوع عصبانی هستیم و وقت خود را برای مقابله با آن صرف نکرده ایم. شاید در محل کار خود احساس ناشناخته بودن و عدم قدردانی داشته باشید، بنابراین بعد از ظهر در ترافیک بر سر شخص دیگری فریاد می زنید.

نکته ای در ارتباط با این زمینه

احتمال این است که آن ها مشکلی برای شما ایجاد نمی کنند – شما فقط احساسات خود را اشتباه هدایت می کنید. مشکلات روابط نیز می تواند باعث این احساسات شود.

داشتن یک رژیم غذایی ضعیف و عدم جلوگیری از ارتباط بین خودشیفتگی و پرخاشگری

صرف صبحانه یا صرفاً داشتن یک رژیم غذایی ضعیف نیز می تواند بر روحیه شما تأثیر بگذارد. مغز شما بخشی از بدن شما است و دقیقاً مانند بقیه به مواد مغذی نیاز دارد. این امر به ویژه در افرادی که متابولیسم بالایی دارند و اغلب از نظر عاطفی سقوط می کنند، مشهود است.

سایر مواد شیمیایی نیز می توانند روحیه شما را کنترل کنند.

سایر مواد شیمیایی نیز می توانند روحیه شما را کنترل کنند. انتقال دهنده های عصبی و هورمون ها عملکردهای فیزیولوژیکی را کنترل می کنند.

کم یا زیاد بودن خشم و کنار آمدن با مسائل خشم

کم یا زیاد آن  می تواند انواع مشکلات را از جمله تغییر خلق و خو و حتی اختلالات خلقی را ایجاد کند. تغییر در سطح این هورمون ها به طور طبیعی در طول زندگی اتفاق می افتد، اما عدم تعادل می تواند ناشی از مواردی مانند رژیم غذایی نامناسب، برخی بیماری ها، مصرف مواد مخدر و دلایل دیگر باشد.

نظرات فروید درباره ارتباط بین خودشیفتگی و پرخاشگری

بیشتر آن چه اکنون در مورد خشم غیر منطقی و احساسات دیگر می دانیم از زیگموند فروید ناشی می شود. فروید در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم روانشناس بود و بسیار به ایده ای علاقه داشت که وی آن را “ناخودآگاه” نامید. ناخودآگاه، به گفته فروید، بخشی از ذهن ماست که معمولاً نمی توانیم مستقیماً به آن دسترسی پیدا کنیم، اما این بر نحوه تفکر و احساس ما تأثیر می گذارد.

انتقال شخصیت و کنار آمدن با مسائل خشم

انتقال وقتی صورت می گیرد که کسی را در یک نقش خاص با شخص دیگری مرتبط کنیم. این ممکن است نوعی میانبر باشد که مغز شما برای ایجاد روابط جدید ساده می کند. به عنوان مثال، اگر رابطه ضعیفی با پدر خود داشته باشید، ممکن است روابط ضعیفی با رئیس یا یک مربی مرد داشته باشید – زیرا احساسات خود را نسبت به پدرتان به سایر شخصیت های قدرتمند مرد منتقل کرده اید.

نکته

اگر کسی را به شدت دوست دارید یا دوست ندارید و نمی توانید دلیل آن را بفهمید، این ممکن است که شما در حال انتقال هستید.

راه های سالم برای ارتباط بین خودشیفتگی و پرخاشگری

آیا تا به حال متوجه شده اید که گاهی اوقات عصبانیت ناگهانی یا غیرقابل کنترلی دارید؟ شاید همکار یا یکی از اعضای خانواده خود را بشناسید که در کنار آمدن با مسائل خشم مشکل دارد؟ ما در مورد رفتار تند ساده ای که ممکن است به دلیل نوعی ناراحتی رخ دهد صحبت نمی کنیم. ما به خشم انفجاری، همه‌جانبه و ترسناکی اشاره می‌کنیم که می‌تواند مردم را درمورد دلیل واکنش شما به شیوه‌ای که انجام داده‌اید سردرگم کند.

محققان ارتباط بین خودشیفتگی و پرخاشگری را آشکار کردند

مطالعه ای در دانشگاه ایالتی اوهایو در سال 2021 نشان می دهد که ارتباط بین خودشیفتگی و پرخاشگری  بسیار  قوی است. محققان تجزیه و تحلیل جامعی از 437 مطالعه جهانی انجام دادند و دریافتند که خودشیفتگی خطر خشونت را نیز افزایش می دهد. آن‌ها ارتباط بین خودشیفتگی و پرخاشگری را در تمام ابعاد خودشیفتگی و رفتارهای پرخاشگرانه مختلف تعیین کردند. این مطالعه بدون در نظر گرفتن جنسیت، سن، کشور تولد یا سطح تحصیلات نتایج مشابهی به همراه داشت.همچنین، حتی افرادی که از خودشیفتگی بیمارگونه رنج نمی بردند، سطوح پرخاشگری بالاتری را نشان دادند. به عبارت دیگر، خودشیفتگی در محدوده طبیعی همچنان با پرخاشگری همبستگی دارد.

نظر پزشکان در ارتباط با این زمینه

برد بوشمن، یکی از نویسندگان این مطالعه و استاد ارتباطات در دانشگاه ایالتی اوهایو، گفت: «این یک پیام کاملاً ساده است: خودشیفتگی یک عامل خطر مهم برای رفتار پرخاشگرانه و خشونت آمیز در سراسر جهان است.

سوفی کیارویک، دانشجوی کارشناسی ارشد ارتباطات در ایالت اوهایو، این مطالعه را رهبری کرد. کایرویک گفت: “رابطه ای که ما بین خودشیفتگی و پرخاشگری یافتیم بسیار مهم بود.”

محققان ارتباط بین خودشیفتگی و پرخاشگری را آشکار کردند

تیم تحقیقاتی داده ها را در بسیاری از مطالعات جمع آوری و بررسی کرد تا یک تحلیل جامع انجام دهد. در متاآنالیز، آن‌ها داده‌های 437 مطالعه مستقل را که شامل 123043 شرکت‌کننده بودند، جمع‌آوری کردند. به بیان بوشمن، یکی از مشخصه های خودشیفتگی، داشتن عزت نفس زیاد است. خودشیفته‌ها همچنین دارای احساس استحقاق، نیاز دائمی به تحسین، عدم همدلی هستند و ممکن است مغرور یا دستکاری کنند.

دو نوع اولیه خودشیفتگی

همچنین دو نوع رفتار خودشیفتگی وجود دارد: بزرگ (افراد با عزت نفس بالا) و آسیب پذیر (افراد با عزت نفس پایین). در زیر به ویژگی های هر یک می پردازیم.

خودشیفتگی بزرگ و ارتباط بین خودشیفتگی و پرخاشگری

افرادی که این رفتار را از خود نشان می دهند به شرح زیر هستند:

  • خشونت آمیز
  • غالب
  • با اعتماد به نفس
  • فاقد همدلی و حساسیت
  • آن ها حتی بیشتر از افراد آسیب پذیر خود محور هستند
  • محصول دوران کودکی است که والدین عقده بدتری را به آن‌ها القا کردند

خودشیفتگی آسیب پذیر

کسانی که این رفتار را به تصویر می کشند، تمایل به چندین عمل دارند:

  • حساس تر
  • ناکافی
  • بسته به خلق و خوی برتر یا پایین تر
  • وقتی دیگران آن‌ها را تحسین نمی کنند، آزرده یا مضطرب می شوند
  • از خود به دلیل بی توجهی یا سوء استفاده در دوران کودکی محافظت می کنند

صرف نظر از نوع خودشیفتگی، محققان ارتباطی بین آن‌ها و سطوح بالاتر پرخاشگری پیدا کردند. انواع پرخاشگری که در این مطالعات اندازه‌گیری شد، شامل فیزیکی، کلامی، مستقیم یا غیرمستقیم، قلدری و اعمال بر افراد بی‌گناه بود. کایرویک گفت: «افرادی که از ارتباط بین خودشیفتگی و پرخاشگری بالایی برخوردار هستند، وقتی صحبت از نحوه آسیب به دیگران به میان می‌آید، سختگیر نیستند. مطالعات نشان داد که قلدری با رفتار خودشیفتانه ارتباط دارد.

نکته

بوشمن گفت: «اکنون که ما در دنیای آنلاین زندگی می کنیم، این مطالعات بسیار مهم است. بوشمن گفت، افرادی که سطوح بالایی از خودشیفتگی داشتند، بیشتر به دیگران حمله می کردند و رویکردی «سرد، عمدی و پیشگیرانه» برای پرخاشگری خود داشتند.

خطرات ارتباط بین خودشیفتگی و پرخاشگری

این مطالعه همچنین نشان داد که افرادی که دارای خودشیفتگی بالا هستند، ویژگی‌های پرخاشگرانه‌تری دارند، حتی زمانی که تحریک نیستند. با این حال، خطر پرخاشگری زمانی افزایش می‌یابد که احساس می‌کنند تحریک شدند، مانند توهین یا اهمیت ندادن. یکی از یافته‌های شگفت‌انگیز محققان این بود که ارتباط بین خودشیفتگی و پرخاشگری تقریباً به همان اندازه که با اعمال تهاجمی خفیف‌تر ارتباط داشت، با خشونت پیوند داشت. بوشمن می‌گوید که خشونت آن‌طور که انتظار می‌رود نیست. در این مطالعه، محققان خشونت را قصد وارد کردن آسیب فیزیکی به دیگران، مانند جراحت یا مرگ، تعریف کردند.

نکته ای در ارتباط با این زمینه

او افزود که نتایج با مطالعات دیگر مطابقت دارد که دلالت بر این دارد که خودشیفتگی ممکن است در اعمال شدید خشونت‌آمیز مانند تیراندازی دسته‌جمعی نقش داشته باشد. برخی از مردم بر این باورند که در کشورهای فردگراتر مانند کشورهای اروپایی، ارتباط بین خودشیفتگی و پرخاشگری حیاتی‌تر است. با این حال، مطالعات  ارتباطی بین خودشیفتگی و پرخاشگری حتی در کشورهای جمع‌گرا کشف کردند. آن‌ها نتایج مشابهی یافتند، چه شرکت کنندگان در پژوهش در دانشگاه تحصیل کرده باشند و چه در جمعیت بیشتری زندگی می کردند.

نتایج مطالعات

بوشمن افزود که این نتایج فقط برای افرادی که مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته (NPD) تشخیص داده شدند صدق نمی کند. از آنجایی که تقریباً همه در طیفی از خودشیفتگی قرار می گیرند، این احتمال وجود دارد که اکثر افراد در مقطعی پرخاشگری نشان دهند.

منابع
وبسایت powerofpositivity

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا