افزایش صمیمیت با شرکای اجتنابی

شرکای اجتنابی تمایل به ایجاد فاصله دارند و در برقراری ارتباط در روابط عاشقانه مشکل دارند. این می تواند باعث شود که شریک زندگی آنها احساس ناامیدی، آسیب دیدگی، سردرگمی یا رها شدن کنند. روابط از هر نوعی مستلزم کار و سازش است – و داشتن یک شریک اجتنابی می تواند مجموعه ای از چالش ها را به همراه داشته باشد. در این نوشته از وب سایت مرکز مشاوره همکده می خواهیم به بررسی افزایش صمیمیت با شرکای اجتنابی بپردازیم. اگر در رابطه خود دچار مشکل هستید می توانید با مشاوره حضوری یا مشاوره تلفنی روان شناسی در همکده با ما همراه شوید.

افزایش صمیمیت با شرکای اجتنابی

آیا فکر کردید که صمیمیت و ارتباط را با یک شریک اجتنابی افزایش دهیم؟ افراد ممکن است به دلایل زیادی در یک رابطه رفتارهای اجتنابی نشان دهند. قدمت آنها اغلب به پویایی روابط اولیه و سبک دلبستگی فرد برمی گردد. دلبستگی اجتنابی ممکن است ناشی از داشتن مراقبان سختگیر، عاطفی دور، غفلت کننده یا طرد کننده باشد. این می تواند باعث شود که فرد با صمیمیت فیزیکی و عاطفی دچار مشکل شود. اگرچه ممکن است شرکای اجتنابی به اندازه دیگران از نظر عاطفی در دسترس یا مرتبط به نظر نرسند، احساسات و نیاز آنها به ارتباط اغلب مانند دیگران است. با درک و حمایت، این امکان وجود دارد که شرکای اجتنابی خود را باز کنند و صمیمیت عاطفی بیشتری ایجاد کنند.

کارشناسان روابط تکنیک های بسیاری برای افزایش صمیمیت با شرکای اجتنابی ارائه می کنند که عبارتند از:

برای ارتباط با روانشناس کلیک کنید ارتباط با روانشناس

صبور باشید

تغییر رخ می دهد اما در یک شب اتفاق نمی افتد. دکتر هدر آمبروز، مشاور سلامت روان بالینی دارای مجوز در مینیاپولیس، مینه‌سوتا، می‌گوید که شریک زندگی شما آموخته است که اجتناب‌پذیری برای بقای او ضروری است. مهم است که به آن‌ها زمان بدهیم تا یاد بگیرند چگونه خودشان را به روش‌هایی بیان کنند که قبلاً برایشان امن نبوده است.

فضای ایمنی ایجاد کنید

شریک اجتنابی شما ممکن است ارزش ها و فرآیندهای فکری متفاوتی نسبت به شما داشته باشد. درک دیدگاه آنها می تواند به شما کمک کند تا در میانه با یکدیگر ملاقات کنید. در صورت امکان، سعی کنید شریک زندگی خود را همانطور که هستند بپذیرید. آمبروز می گوید: وقتی آنها احساس امنیت کنند که خودشان باشند، متوجه خواهید شد که توانایی شما در برقراری ارتباط و سطح صمیمیت افزایش می یابد.

افزایش صمیمیت با شرکای اجتنابی با احترام به تفاوت های فرهنگی

به تفاوت های فرهنگی احترام بگذارید. اگر شریک زندگی شما از فرهنگی است که در آن احساسات مشترکی ندارد، شریک زندگی شما ممکن است احساسات خود را به روش های دیگری بیان کند – و این اشکالی ندارد. آمبروز می گوید از آنها بپرسید که چگونه دوست دارند احساسات خود را به آنها منتقل کنید. همچنین ممکن است برای شما مفید باشد که زبان عشق یکدیگر را بیاموزید، زیرا آنها ممکن است مدل های متفاوتی را برای انواع ارتباط زیر برای شما قائل شوند.

  • کلمات تاییدی
  • صرف وقت کافی
  • لمس فیزیکی
  • اقدامات خدماتی
  • دریافت هدایا

سعی کنید درک کنید که آنها چگونه به “نیازها” نگاه می کنند

در دوران کودکی، شرکای اجتنابی احتمالاً باید یاد می‌گرفتند که چگونه کمتر «نیازمند» دیده شوند تا مراقبین خود را در اطراف نگه دارند. به این ترتیب، شریک زندگی شما ممکن است نیازهای خود را مطرح نکند، و ممکن است وقتی شما این کار را انجام می‌دهید، گیج شوند. «در دنیای خود، مردم قرار است از خودشان مراقبت کنند. آنها عموماً از افراد دیگر لذت می برند و دوست دارند قرار بگذارند، اما ایده وابستگی متقابل را درک نمی کنند. با این دانش، می توانید سعی کنید شبکه پشتیبانی خود را گسترش دهید و گاهی اوقات خود را آرام کنید.

برای افزایش صمیمیت با شرکای اجتنابی، از کنترل رفتارهای آن ها بپرهیزید

وقتی احساس تأیید یا حمایت نمی کنید، می تواند ناامید کننده باشد. با این گفته، سعی کنید از وسوسه کنترل رفتارهای آنها برای برآورده شدن نیازهای خود اجتناب کنید، زیرا ممکن است نتیجه معکوس داشته باشد. همسران اجتنابی نیز تمایل دارند در مورد احساس کنترل شدن توسط دیگران حساس باشند، زیرا آنها به استقلال زیاد عادت کرده اند.

به وقت های تنهایی اهمیت دهید

مرزهای سالم سنگ بنای هر رابطه موفقی است. شرکای اجتنابی اغلب هر روز نیاز به زمان تنهایی دارند که ممکن است مایه شرمساری باشد. جردن می گوید، اگر آنها را شکست دهید و اول وقت تنهایی را به آنها پیشنهاد دهید، می تواند به آنها کمک کند تا بیشتر احساس پذیرش کنند. به‌عنوان مثال، گفتن «هی، چرا بعد از شام کمی در پارک نمی‌گذرانی و من برای مدتی کار خودم را انجام می‌دهم» می‌تواند باعث شود که آن‌ها به خاطر تمایلات انفرادی‌شان احساس اعتبار کنند.

سعی کنید فضای آنها را قطع نکنید

برای افزایش صمیمیت با شرکای اجتنابی به فضای آنها اهمیت دهید. شرکای اجتنابی ممکن است بیشتر دوران کودکی خود را تنها گذرانده باشند، بنابراین ممکن است در کار، پروژه یا سرگرمی های خود گم شوند. وقتی وارد می شوید و شروع به مکالمه می کنید، ممکن است یک دقیقه طول بکشد تا دوباره تنظیم شوند. ممکن است آنها را مبهوت یا عصبانی ببینید. در این مسیر بهتر است این نکات را به خاطر بسپارید:

  • از صدا زدن نام آنها از اتاق دیگر خودداری کنید
  • از قطع کردن آنها در وسط یک جریان اجتناب کنید
  • به آنها یک دوره گذار از تنهایی به اجتماعی بودن بدهید

برخی از فعالیت های اجتماعی را بدون آنها در نظر بگیرید

در صورت امکان، سعی کنید از وادار کردن شریک زندگی خود به انجام کاری که او با آنها راحت نیست خودداری کنید. اگر نمی خواهند در فعالیت های اجتماعی با دیگران شرکت کنند، سعی نکنید آنها را مجبور به انجام این کار کنید. به آنها حق انتخاب بدهید تا اگر احساس ناراحتی کردند، فرصتی برای فرار فراهم کنید.

خواسته ها را در مورد لمس فیزیکی روشن کنید

محبت جسمی و جنسیت ممکن است با یک شریک اجتنابی متفاوت باشد. برخی از شرکای اجتنابی ممکن است در مورد لمس فیزیکی حساس باشند. جردن توضیح می دهد که آنها ممکن است از آغوش طولانی مدت لذت نبرند یا در مورد تماس مکرر احساس عدم اطمینان کنند. به آنها اجازه دهید بدانند که شما متوجه شده اید که ترجیحات متفاوتی دارند. سپس به آن‌ها بگویید که می‌خواهید مصالحه‌ای پیدا کنید تا بتوانید برخی از اوقات از طریق لمس احساس ارتباط کنید، اما در عین حال آنها بتوانند در پوست خودشان احساس راحتی کنند و احساس ناراحتی نکنند.

برای افزایش صمیمیت با شرکای اجتنابی، در مورد نیازهای جنسی خود ارتباط برقرار کنید

یک شریک اجتنابی ممکن است میل جنسی معمولی داشته باشد، اما گاهی اوقات به مرور زمان علاقه خود را از دست می دهد و زمان تنهایی را ترجیح می دهد. صحبت کردن با همسرتان در مورد ترجیحات خود در رابطه با رابطه جنسی می تواند کمک کند تا بتوانید یکدیگر را بهتر درک کنید.

ممکن است مواقعی وجود داشته باشد که شریک زندگی شما از نظر جنسی، فیزیکی یا عاطفی در دسترس نباشد. سعی کنید یک نفس عمیق بکشید و به یاد داشته باشید که این به خاطر شما نیست. “اگر تمایلات آنها را شخصی بگیرید و آنها را متهم کنید که به شما اهمیت نمی دهند، آنها همیشه احساس شرم می کنند و نیاز دارند از شما فاصله بگیرند.”

به درستی از مطالب استفاده کنید

ارتباط موثر کلید روابط بهتر است. در صورت امکان، سعی کنید بدون متهم کردن احساس خود را بیان کنید. وقتی بر احساس خود یا آنچه تجربه می‌کنید مالکیت می‌کنید، سرزنش را از شریک زندگی‌تان دور می‌کنید. مثالی از عبارت I می‌تواند این باشد که «وقتی پاسخی دریافت نکردم احساس ناراحتی و بی‌اهمیتی کردم»، در مقایسه با «تو به من صدمه زدی و وقتی جواب ندادی باعث شدی احساس بی‌اهمیتی کنم.»

برای افزایش صمیمیت با شرکای اجتنابی، زمانی که آرام هستید صحبت کنید

سعی کنید وقتی درگیر بحث نیستید در مورد مسائل صحبت کنید. وقتی هر دوی شما آرام هستید، رسیدگی به مسائل بسیار آسان تر است. وقتی همسرتان کاری را انجام می دهد که دوست دارید تعریف کنید و سعی کنید از انتقاد خودداری کنید. شکایت‌ها بر رفتارهای خاص تمرکز می‌کنند، در حالی که انتقاد به شخصیت شریک زندگی شما به‌عنوان یک فرد محدود می‌شود.

سعی کنید شکایات را به عنوان درخواست بیان کنید

اگر از شریک زندگی خود بخواهید شروع به انجام کاری کند، تعامل مثبت تری نسبت به اینکه از او بخواهید متوقف شود، خواهد داشت. «اگر می‌خواهید آن‌ها از انجام کاری دست بردارند، بگویید که دوست دارید در عوض چه کاری انجام دهند.» به عنوان مثال، به جای انتقاد از آنها به دلیل عدم تصمیم گیری در مورد انتخاب رستوران، ممکن است بگویید: “من عاشق انتخاب رستورانی هستم که ما به خاط انتخاب تو به آنجا می رویم.”

گفتگو در وقت مناسب

شریک اجتنابی شما ممکن است با مکالمات احساسی مشکل داشته باشد. وقتی در مورد احساسات صحبت می‌کنید، ممکن است آنها دچار مشکل شوند. شاید اضطراب و استرس خاصی را تجربه کنند. ممکن است حالات چهره آنها تغییر پیدا کند. بخواهید که مکالمه را کمی بعد ادامه دهید تا بتوانید نیازهای خود را برآورده کنید.” ادامه صحبت با یک فرد اجتنابی پس از رسیدن به حد مجاز بیهوده است و باعث ترس آنها از اسارت و تحت سلطه شدن می شود.

برای افزایش صمیمیت با شرکای اجتنابی، مصالحه را فراموش نکنید

شرکای اجتنابی اغلب مسائل را به عنوان یک موقعیت برد یا باخت می بینند. سعی کنید به آنها یادآوری کنید که سازش ممکن است. “این به آنها کمک می کند تا بدانند که فضایی برای دیدگاه آنها در تعامل وجود دارد.” به عنوان مثال، ممکن است بگویید “من می خواهم در ملاء عام دست در دست بگیرم، اما می دانم که ممکن است نیاز به سازش داشته باشیم.”

احساسات آنها را تأیید کنید

وقتی شریک زندگی شما تصمیم می گیرد احساسات خود را بیان کند، آنها را تأیید کنید. “نیازی نیست با احساس آنها موافق باشید، اما باید بپذیرید که احساسات آنها خوب است و به اندازه احساسات شما معتبر است.”  در کنار آن می توانید از احساس آنها بپرسید.

شریک اجتنابی شما ممکن است نیازهای خود را از ترس اینکه نیازمند به نظر برسد، بیان نکند. “کمی کاوش کردن و اطمینان از اینکه آنها به شما می گویند که واقعاً چه می خواهند می تواند به آنها کمک کند تا احساس کنند که آنها را دوست دارند.” برای مثال، ممکن است بپرسید «آیا این فیلم واقعاً برای شما خوب است؟ می خواهم خوشحال باشی و احساس نکنی تسلیم شدی.»

برای افزایش صمیمیت با شرکای اجتنابی، کار با یک زوج درمانگر را در نظر بگیرید

اگر شریک زندگی شما تمایلات اجتنابی یا اختلال شخصیت اجتنابی دارد، لازم نیست این کار را به تنهایی انجام دهید. مشاوره زوجین واقعاً می تواند مفید باشد. نه تنها می تواند به شما و همسرتان در افزایش صمیمیت و بهبود ارتباطات کمک کند، بلکه می تواند به درک دیدگاه ها و تجربیات یکدیگر نیز کمک کند.

سعی کنید به سبک های دلبستگی خود بپردازید

کشف الگوهای رابطه ای که در خانواده خود تجربه می کنید اغلب می تواند مفید باشد. منظور تغییر آنها در رابطه فعلی شما با دلبستگی ها می توانید اقدام کنید.

نگاه نهایی بر افازیش صمیمیت با شرکای اجتنابی

شرکای اجتنابی به گونه ای رفتار می کنند که باعث می شود احساس امنیت کنند، که اغلب از دوران کودکی نشات می گیرد. در حالی که این رفتارها سخت است، تغییر و سازش با گذشت زمان، صبر و حمایت امکان پذیر است. ممکن است برای شما مفید باشد که شریک زندگی خود را آنطور که هستند بپذیرید، نیازهای خود را به آرامی در میان بگذارید، با یک زوج درمانگر کار کنید و در مورد سبک دلبستگی خود بیاموزید.

 

 

تا دیر نشده با یه مشاور متخصص صحبت کن
منابع
psychcentral

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا