اثر تتریس چیست؟

در سال 1984، الکسی پاجیتنوف، مهندس کامپیوتر روسی، یک بازی ساده ارائه کرد. این به بازیکنان اجازه می‌داد تا شکل‌های چهار بلوکی را بچرخانند و ردیف‌های منظمی ایجاد کنند. تتریس یک موفقیت فوری بود و هنوز هم یکی از اعتیاد آورترین بازی هایی است که تا به حال ساخته شده است. اما این بازی پرطرفدار با یک عارضه جانبی شگفت‌انگیز در روانشناسی رایج همراه است. در این نوشته از وب سایت مرکز مشاوره همکده می خواهیم بدانیم اثر تتریس چیست؟ مرکز مشاوره همکده برای بهبود شرایط روانی افراد، مشاوره حضوری و مشاوره تلفنی روان شناسی را ارائه می کند.

اثر تتریس چیست؟

اثر تتریس یا سندرم تتریس زمانی اتفاق می‌افتد که چیزی که برای مدت طولانی روی آن تمرکز می‌کنیم در افکار، ادراکات و رویاهای ما ظاهر می‌شود. این اصطلاح توسط روزنامه نگار جفری گلداسمیت در مقاله مجله Wired خود “این مغز شما در تتریس است” در سال 1994 ابداع شد. پس از تمرکز بر روی تتریس برای مدت طولانی، بسیاری از بازیکنان چیز عجیبی را تجربه می کنند. آنها شروع به دیدن فرم هایی می کنند که می توان آنها را برگرداند و مرتب کرد، درست مانند بازی، در اشیاء روزمره مانند جعبه های غلات یا ساختمان ها. آن‌ها به فکر راه‌هایی هستند که شکل‌های مختلف اطراف آن‌ها می‌توانند با هم هماهنگ شوند. به نوعی ذهن آنها حتی پس از اتمام بازی به بازی ادامه می دهد.

برای برخی از بازیکنان، اثر تتریس خود را در توهمات هیپناگوژیک نشان می دهد، احساسات تخیلی و در عین حال واقعی که در طول انتقال از بیداری به خواب رخ می دهد. اشکال و تصاویر تترومینو قابل تشخیص بلوک های در حال سقوط اغلب رویاهای بازیکنان تتریس را فرا می گیرد. این پدیده به اثر تتریس معروف است.

برای ارتباط با روانشناس کلیک کنید ارتباط با روانشناس

رویاهای تتریس

چند سال پس از انتشار مقاله گلداسمیت، یک استاد روانپزشکی و محقق خواب رابرت استیک گلد و تیمش در دانشکده پزشکی هاروارد آزمایشی انجام دادند تا ببینند بازی تتریس چگونه می تواند بر افکار و رویاهای ما تأثیر بگذارد. آنها از شرکت کنندگان خواستند تا چند ساعت قبل از خواب بازی را انجام دهند. این گروه متشکل از افراد مبتدی، بازیکنان باتجربه و افرادی بود که از فراموشی انتروگراد رنج می بردند و قادر به ساختن خاطرات جدید نبودند. نتایج آزمایش قابل توجه بود. شصت و سه درصد از شرکت‌کنندگان و دو سوم بازیکنان بی‌تجربه، گزارش کردند که تصاویر تترومینو را در حالی که به خواب می‌رفتند و شکل‌های آشنا در رویاهایشان ظاهر می‌شد، دیده‌اند. و هنگامی که آنها بیدار بودند، بلوک های تتریس هنوز در بینایی آنها باقی مانده بود.

با کمال تعجب، بیماران فراموشی دقیقاً همین تجربه را داشتند. اگرچه آنها هیچ خاطره ای از بازی کردن نداشتند، اما رویاهای آنها توسط تصاویر تتریس مورد هجوم قرار گرفت. این مطالعه نشان می دهد که تشکیل این تصاویر باید با حافظه رویه ای مرتبط باشد. این یک حافظه مرتبط با مهارت است که مثلاً وقتی یک ورزش را تمرین می کنیم یا ساز می نوازیم ایجاد می شود و در افرادی که فراموشی شدید دارند دست نخورده است.

چه چیزی باعث اثر تتریس می شود؟

قطعات شناوری که بازیکنان تتریس در هنگام بازی نمی بینند، پس تصویرهای شناختی هستند. یک بعد شناختی نوعی توهم نوری است که در آن پس از پایان قرار گرفتن در معرض جسم واقعی، یک تصویر همچنان در مقابل چشمان ما ظاهر می شود. وقتی ساعت‌ها تتریس بازی می‌کنیم، مغز ما شروع به ایجاد مسیرهای عصبی جدید می‌کند که به ما امکان می‌دهد الگوها را با تلاش کمتر تشخیص دهیم و در فعالیت بهتر شویم. مغز ما، همانطور که بود، به ما کمک می کند بازی را حتی زمانی که بازی نمی کنیم، تمرین کنیم.

برخی از روانشناسان فکر می کنند که این فقط یک عادت است. برخی از افراد ساعت ها و ساعت ها را صرف بازی می کنند، بنابراین ذهن آنها شروع به درک جهان از دریچه بازی می کند. اگر اینطور است، پس اساساً فقط نوع خاصی از حافظه رویه ای است. اما برخی از مطالعات از اسکن مغز استفاده کردند و دریافتند که تتریس تأثیر مستقیمی بر پیکربندی مغز ما دارد. به عنوان مثال، یک مطالعه در سال 1994 توسط اوکاگاکی و فرنچ نشان داد که انجام دوازده جلسه 30 دقیقه ای می تواند ماده خاکستری فرد را متراکم تر کند. آن بخش از مغز ما به طور مستقیم با هوش، انعطاف پذیری شناختی و بسیاری از توانایی های دیگر مرتبط است. این باعث شد محققان به این نتیجه برسند که بازی تتریس در واقع می تواند مهارت های ذهنی فرد را بهبود بخشد. اگر اینطور به آن نگاه کنید، در واقع می تواند یک چیز مثبت باشد.

اثر تتریس در سایر بخش های زندگی

این تغییر در نحوه تفکر و درک ما از جهان فقط با تتریس اتفاق نمی افتد. بسیاری از فعالیت های مختلف می توانند این تأثیر را بر روی مغز ما داشته باشند. به عنوان مثال، حل مکعب روبیک با حداکثر سرعت ممکن (همچنین به عنوان Speedcubing شناخته می شود) و استفاده از زبان برنامه نویسی می تواند بر درک بصری و نحوه استفاده از منطق شما تأثیر بگذارد.

در مورد ریاضی هم همینطور است. هنگامی که ریاضیات پیشرفته را یاد می گیرید، می تواند نحوه درک واقعیت را تغییر دهد. این اثر می تواند حواس دیگر را نیز تحت تاثیر قرار دهد. به عنوان مثال، چیزی که به عنوان “پاهای دریا” شناخته می شود (احساساتی که هنگام ایستادن در خشکی پس از مدتی سوار شدن بر قایق به شما دست می دهد) نیز مانند اثر تتریس است. اگرچه این موضوع هنوز به طور کامل مورد تحقیق قرار نگرفته است، اما درک ما از پتانسیل واقعی مغزمان را تغییر داده است.

تتریس در واقعیت

همان طور که اشاره کردیم اثر تتریس (همچنین به عنوان سندرم تتریس شناخته می‌شود) زمانی رخ می‌دهد که افراد آنقدر زمان و توجه خود را به یک فعالیت اختصاص می‌دهند که شروع به الگوبرداری از افکار، تصاویر ذهنی و رویاهای آنها می‌کند. افرادی که برای مدت طولانی تتریس بازی کرده‌اند، می‌توانند در مورد روش‌هایی فکر کنند که اشکال مختلف در دنیای واقعی می‌توانند با هم هماهنگ شوند، مانند جعبه‌های قفسه سوپرمارکت یا ساختمان‌های یک خیابان.

کسانی که این اثر را تجربه می کنند ممکن است احساس کنند قادر به جلوگیری از وقوع افکار، تصاویر یا رویاها نیستند. افرادی که مدت زمان طولانی را در دریا می گذرانند، مانند مسافران و خدمه کشتی های کروز، ممکن است پس از بازگشت به ساحل، هنگام ایستادن بر روی زمین جامد احساس واهی در حال حرکت را تجربه کنند، پدیده ای که به آن پاهای دریا گفته می شود.

مغز تتریس

یکی از اولین مطالعات در مورد اثر تتریس توسط روانشناس آمریکایی ریچارد حایر در دانشگاه کالیفرنیا در سال 1992 انجام شد. او متوجه شد که با بهبود مهارت های بازی بازیکنان، مغز انرژی کمتری مصرف می کند. هایر نشان داد که بازی منظم تتریس منجر به افزایش ضخامت قشر مغز می شود که باعث کارآمدتر شدن مغز می شود. هایر همچنین نشان داد که تتریس بر انعطاف پذیری مغز، یعنی توانایی تغییر و سازگاری در نتیجه تجربه تأثیر می گذارد. به نظر می رسد که این بازی جذاب می تواند رشد شناختی را تقویت کند، ظرفیت حافظه را افزایش دهد و به طور کلی به سلامت مغز ما کمک کند.

بازی پدیده انتقال

ثر تتریس متعلق به پدیده های انتقال بازی است. این پدیده توسط روانشناس بریتانیایی مارک گریفیث در سال 2011 به عنوان انتقال تجربیات بازی به دنیای واقعی تعریف شد. تأثیر اعمال تکراری بر درک ما از واقعیت، در بسیاری از بازی‌های دیگر به جز تتریس مشخص است. مکعب سرعت، حل مکعب روبیک در سریع ترین زمان ممکن، یا انجام پازل می تواند تأثیر مشابهی روی مغز ما داشته باشد. این بازی ها می توانند برداشت های بصری ما و نحوه استفاده از منطق را تغییر دهند. گیمرهای حرفه ای اغلب متوجه می شوند که استراتژی و اقداماتی که در یک بازی انجام می دهند بر الگوهای فکری آنها در دنیای واقعی تأثیر می گذارد.

آیا بازی تتریس به مغز شما کمک می کند؟ مزایای اثر تتریس

اثر تتریس زمانی رخ می دهد که ما زمان زیادی را صرف فعالیتی می کنیم که شامل تصاویر، افکار یا حرکات تکراری است. در بسیاری از موارد می توان از این اثر به نفع ما استفاده کرد. می‌تواند با انتخاب چیزی که می‌خواهیم مغزمان روی آن تمرکز کند، به تغییر عادات کمک کند. کارهایی که هر روز انجام می دهیم این قدرت را دارند که طرز فکر ما را تغییر دهند. هرچه زمان بیشتری را برای چیزی صرف کنید، نحوه دید شما از جهان را بیشتر می‌کند و مواردی وجود دارد که این تأثیر بسیار زیاد است. یکی از نمونه های این اثر تتریس است.

بهبود خواب

مطالعات نشان می دهد که کیفیت خواب را می توان با کمک اثر تتریس بهبود بخشید. نکته کلیدی این است که ذهن خود را آموزش دهیم تا روی افکار و تصاویر آرامش بخش مرتبط با خواب تمرکز کند. هنگامی که مغز برای تمرکز مکرر بر روی این تصاویر استفاده می شود، کمتر احتمال دارد که با افکار استرس زا منحرف شویم. اقدامات تکراری مانند مدیتیشن یا حتی تجسم بلوک های تتریس که در جای خود قرار می گیرند به مغز ما دستور می دهد که این لحظات را به عنوان پیش نیاز خواب بشناسد.

غلبه بر تعصب منفی

ما به طور طبیعی تجربیات منفی را بهتر از تجربیات خوشایند به یاد می آوریم. این تمایل به عنوان سوگیری منفی شناخته می شود. اثر تتریس که به خودی خود نوعی عادت است، می تواند به ما کمک کند تا به چیزهای مثبت بیشتر توجه کنیم. می تواند به عنوان دفاع مغز در برابر سوگیری منفی عمل کند. به عنوان مثال، با تمرین منظم قدردانی می‌توانیم مغز خود را آموزش دهیم تا جنبه‌های مثبت رویدادها را به خاطر بسپارد و از ذهنیت منفی خلاص شود.

مقابله با تروما

اثر تتریس به طور فزاینده ای به عنوان ابزاری در تحقیقات سلامت روان مورد استفاده قرار می گیرد. روانشناسان دانشگاه آکسفورد و موسسه کارولینسکا در سوئد دریافته اند که بازی تتریس ممکن است فرآیندهایی را که در غیر این صورت رویدادهای آسیب زا را در حافظه جاسازی می کنند، مختل کند.

حالت تجزیه ای که بازی ایجاد می کند، شکل گیری خاطرات طولانی مدت را که می تواند منجر به اختلال استرس پس از سانحه شود، مسدود می کند. بخش‌هایی از مغز که معمولاً این خاطرات را تشکیل می‌دهند، با پازل فضایی پر می‌شوند. در نتیجه، شخصی که بازی را انجام می‌دهد مدت کوتاهی پس از یک رویداد ناراحت کننده، الگوهای تتریس را به جای تجربه آسیب‌زا به خاطر می‌آورد.

چگونه جلوی اثر تتریس را بگیریم؟

حتی پس از اینکه از رایانه یا تلفن خود فاصله گرفتید، خود را در دنیای بازی پیدا کنید؟ این ممکن است نشانه ای باشد که زمان آن رسیده است که از بازی فاصله بگیرید. فعالیت متفاوتی را انتخاب کنید که مهارت‌های دیگر را به چالش می‌کشد: خواندن، نوشتن، رنگ‌آمیزی. مدیتیشن اسکن بدن یا شکل دیگری از ذهن آگاهی را امتحان کنید که حواس مغز شما را پرت می کند.

اثر تتریس چقدر طول می کشد؟

در عرض چند روز پس از پایان دادن به بازی خود، متوجه خواهید شد که رویاهای تتریس از بین می روند و دیگر همه چیز را فرصتی برای تتریس نمی بینید. هر چه بیشتر بازی را انجام دهید، حتی پس از اینکه از سیستم بازی خود خارج شده اید یا از دستگاه بازی خود دور شده اید، مغز شما بیشتر روی “بازی کردن” متمرکز می شود.

 

 

تا دیر نشده با یه مشاور متخصص صحبت کن
منابع
practicalpie

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا