چرا شرمساری فرزندان در تربیت موثر نیست؟

بیایید با هم دریابیم که چرا شرمسار کردن بچه ها هیچ وقت جواب نمی دهد. احتمالاً نمونه های بی شماری از والدین را دیده اید که بچه ها را به صورت لحظه ای و در ملاء عام شرمسار می کنند. از تشدید عواقب شدید و ارائه جزئیات به هر کسی که گوش می‌دهد. تا “نشان کردن” رفتار نگران‌کننده در فیس‌بوک و اینستاگرام! شرمساری عمومی کودکان می‌تواند در ابتدا موثر به نظر برسد. مطمئناً توجه آنها را جلب می کند. اما مشکل این است که هرگز در درازمدت به عنوان ابزاری برای شکل دادن به رفتار فرزندان شما عمل نمی کند. علاوه بر این، می تواند تأثیر جدی و طولانی مدتی بر روابط والدین و فرزند شما داشته باشد. حتی اینکه به عزت نفس آنها ضربه وارد می کند. در این مقاله از سایت همکده ما به حل این سوال می پردازیم که‌ چرا شرمساری فرزندان در تربیت موثر نیست.

اگر تمایل به کسب اطلاعات دقیق تر دارید می توانید با متخصصان همکده در ارتباط باشید. مرکز مشاوره همکده اولین و بزرگ ترین مرکز مشاوره در ایران می باشد. این مرکز ارائه دهنده خدمات حضوری و مشاوره تلفنی روان شناسی است.

چرا شرمساری فرزندان در تربیت موثر نیست؟

چرا شرمساری فرزندان در تربیت موثر نیست؟

برای ارتباط با روانشناس کلیک کنید ارتباط با روانشناس

در این مقاله از وب سایت همکده آنچه شما باید در مورد شرمسار کردن فرزندان خود به صورت لحظه ای و در ملاء عام بدانید آورده شده است. این موارد شامل مثال هایی از کلمات شرم آور است که به ویژه والدین باید از آنها اجتناب کنند.

منظور از شرمندگی چیست؟

آیا می دانید که شرمسار کردن کودک دقیقاً چیست؟ در اینجا چند نمونه آورده شده است. با بررسی این نمونه ها می فهمید که چرا شرمسازی فرزندان در تربیت نیست؟

  • گفتن داستان های شرم آور یا افشاگرانه در تلاش برای دستکاری نگرش یا رفتار کودک.
  • در نظر گرفتن آنچه که باید یک مکالمه خصوصی در مورد رفتار و پیامدها باشد و عمومی کردن آن با به اشتراک گذاشتن آن با دوستان، خانواده یا جهان به طور کلی (از طریق رسانه های اجتماعی)
  • به‌جای تمرکز بر رفتار واقعی که می‌خواهید تغییر دهید، عمداً به کودک احساس بدی نسبت به خودش، به‌عنوان یک شخص، بدهید.

متأسفانه، به نظر می‌رسد که این تکنیک‌ ها در ابتدا مؤثر هستند، اما شرمساری فرزندتان به سرعت نتیجه معکوس خواهد داشت. در حالی که والدین احتمالاً از ابتدا تا کنون از شرم استفاده کرده اند، دسترسی رسانه های اجتماعی آن را خطرناک تر از همیشه می کند. نه تنها عدالت رابطه‌ای قابل توجهی را از دست می‌دهید، بلکه شرمساری بچه‌ها در ملاء عام یا آنلاین اعتماد و عزت نفس را نیز از بین می‌برد. در عین حال، انگیزه فرزندتان را برای انجام رفتارهایی که شما می‌خواهید تشویق کنید، از بین می‌برد. پس می توان فهمید که شرمساری فرزندان در تربیت نیست.

احساس گناه در مقابل شرم

Why is the shame of children not effective in education?

چیزی که برای والدین گیج کننده است این است که افکار و احساسات بر رفتار تأثیر می گذارند. برای مثال، اگر سر فرزندانتان فریاد زدید و سپس احساس گناه یا پشیمانی کردید، این احساسات ممکن است برای تغییر رفتارتان کافی باشد. اما بین احساس گناه و شرم تفاوت وجود دارد. برنه براون، استاد محقق در دانشگاه هیوستون و نویسنده کتاب پرفروش نیویورک تایمز با عنوان «جرات عالی» تفاوت بین احساس گناه و شرم را نشان می دهد:

احساس گناه می گوید: “من کار بدی انجام دادم.”

شرم می گوید من بد هستم.

مهم نیست که در حال حاضر با چه چالش های رفتاری دست و پنجه نرم می کنید. این پیامی نیست که بخواهید برای فرزندانتان ارسال کنید.

شرمساری فرزندان در تربیت موثر نیست

شرمسار کردن کودکان نیز خطرناک است. زیرا شرم معمولاً احساسی است که در اطراف وجود دارد و اغلب بیشتر از آنچه تصور می کنید یا قصد دارید طول می کشد. بنابراین اگرچه در ظاهر به نظر می رسد والدینی که فرزندان خود را در رسانه های اجتماعی شرمنده می کنند به نتیجه می رسند. اما بدانید که این رویکرد فرزندپروری در واقع به دو چیز آسیب می زند که شما برای ایجاد آنها سخت کار می کنید:

  • عزت نفس فرزندتان
  • رابطه طولانی مدت شما

برای برخی، ممکن است ارتباطی بین نفوذ شرمساری عمومی و تأثیرات بلندمدت آن وجود داشته باشد. به عنوان مثال، شرمساری عمومی فرزندتان در فیس بوک، جایی که این تصور وجود دارد که تعداد بسیار زیادی از مردم آن را می بینند، ممکن است برای رابطه شما و احساس فرزندتان از خود مضرتر باشد تا این که “باور نمی کنید چه چیزی را می خواهم بگویم. او اکنون ایک کار را انجام داد!”

اگر قبلاً علناً بچه های خود را شرمنده کرده باشید چه؟

بیایید واقعی برخورد کنیم. این که شرمساری فرزندان در تربیت موثر نیست را به گونه ای دیگر بسنجیم. ممکن است در حال خواندن این مطلب باشید و فکر کنید، “اوه نه! من قبلا این کار را انجام داده ام.” اکنون فرصت عذرخواهی شماست. فرزندان شما باید ببینند که انسان هستید و می خواهید اشتباهات خود را به عهده بگیرید. بنابراین حتی اگر درجاتی از پشیمانی را تجربه می کنید که شروع آن مکالمه را بسیار دشوار می کند، آن را انجام دهید. اگر علناً فرزندتان را شرمنده کرده اید، او باید عذرخواهی واقعی شما را بشنود و به وضوح به او اطمینان دهد که دیگر این اتفاق نخواهد افتاد.

یک عذرخواهی واقعی تأثیری ترمیم کننده بر رابطه شما خواهد داشت، به طوری که می توانید از ارتباط خود به عنوان بزرگترین “سلاح” خود برای تأثیرگذاری بر رفتار فرزندتان استفاده کنید – نه شرمساری.

کلمات شرم آور که والدین مجرد باید از آنها اجتناب کنند

چرا شرمساری فرزندان در تربیت موثر نیست؟

برخی از والدین مجرد و طلاق گرفته ممکن است در معرض خطر بیشتری برای متوسل شدن به شرمساری فرزندان خود باشند. زیرا تنشی که اغلب در برقراری ارتباط با همسر سابق شما ایجاد می شود سنگین است. همان گونه که اشاره شد شرمساری فرزندان در تربیت موثر نیست. پس نباید از این روش استفاده کرد. در اینجا لیستی از کلمات و عبارات شرم آور وجود دارد که می باید از آنها اجتناب کنید:

“تو خیلی دختر بدی هستی.” این اتهام به کودک شما کمک نمی کند بفهمد چه اشتباهی انجام داده. یا چه چیزی را باید تغییر دهد. قطعاً این جمله ای نیست که بخواهید سال ها در افکار او بکوبید!

“شما درست مثل مادر (یا پدرتان) هستید.” این می تواند به اندازه مثال “تو دختر بدی” شرم آور باشد، به خصوص اگر فرزند شما بداند که شما با همسر سابق خود خصومت و درگیری زیادی دارید.

“نمیدونم چرا حوصله تو را ندارم.” تصور کنید که در آن لحظه احساس بدی می کند. بیشتر اوقات به ناامیدی محض عادت می کند. برای جلوگیری از رسیدن به آن نقطه در وهله اول، عمداً مراقب خود باشید.

زندگی با پدر و مادر و شرمساری در کودکان

“من باید تو را بفرستم تا با پدر (یا مادر) زندگی کنی” این شبیه عبارت بالا است و نه تنها خشم را نشان می دهد، بلکه از اختیارات والدین شما نیز می کاهد. اگر چنین احساسی دارید، بایستید و نفس عمیقی بکشید. سپس خود را با سیستم پشتیبانی خود احاطه کنید و مراحل بعدی خود را انجام دهید. اگر همسر سابق شما درگیر است، حتما او را نیز در گفتگو شرکت دهید، به خصوص اگر فکر می کنید رفتارهای فرزندتان ممکن است او را در معرض خطر قرار دهد. اجازه دهید با مثال های دیگری باز ببینیم چرا شرمساری فرزندان در تربیت موثر نیست؟

“من از برخورد با شما خسته شده ام.” این جمله را روی «خیلی خسته هستم» متوقف کنید. سپس استراحت کنید و کمی ذهن را ارام کنید. یک دیدگاه جدید به شما کمک می‌کند. می توانید مشکلاتی را که با فرزندتان تجربه می‌کنید بدون از بین بردن عزت نفس یا رابطه‌تان حل کنید.

چگونه بر رفتار فرزندان خود بدون شرمندگی تأثیر بگذارید؟

چرا شرمساری فرزندان در تربیت موثر نیست؟

بهترین ابزاری که برای تأثیرگذاری بر رفتار فرزندانتان در اختیار دارید، رابطه شماست. در حالت ایده‌آل، شما می‌ خواهید پیوندی ایجاد کنید که حس مثبت بچه‌هایتان را از شخصیتشان تقویت کند و در عین حال به آنها فضایی برای یادگیری از اشتباهاتشان بدهید. بنابراین وقتی فرزندانتان تصمیم می گیرند از شما سرپیچی کنند، درباره انتخاب های آنها و کارهایی که دفعه بعد می توانند متفاوت انجام دهند، صحبت کنید. در ادامه چند نمونه از کلمات و عبارات مثبت وجود دارد که می توانید استفاده کنید.  با این تکنیک ها می توانید از اثرات منفی شرمساری فرزندان در تربیت موثر نیست جلوگیری کنید‌.

می خواهم به من بگویید چه اتفاقی افتاده است. قبل از پاسخ، چند دقیقه وقت بگذارید. سخن فرزندتان را بشنوید.

“این چه حسی برای شما داشت؟” به کودک خود کمک کنید. باید احساسات مرتبط با وقایع رخ داده را شناسایی کند. اینها ممکن است شامل خشم، ترس، تنهایی، تعجب و غیره باشند.

“چه کاری می توانستید متفاوت انجام دهید؟” این یک مورد خاص است! در حالت ایده‌آل، شما می‌خواهید که فرزندتان گزینه‌هایی را که ممکن است مؤثرتر بوده باشند، برای خود نام ببرد. در این لحظه، تأیید ایده هایی که می توانستند مؤثر باشند برای شما مهم است. ایده این است که فرزندتان را با استراتژی‌هایی برای «دفعه بعدی» توانمند کنید. نه اینکه فرزندتان را شرمنده کنید که اولین بار آن گزینه‌ ها را انتخاب نکرده است.

“دفعه بعد چه خواهی کرد؟” با کمک به او در نامگذاری یک استراتژی برتر، قدرت کلمات او را تقویت کنید.

“چطور می تونم کمک کنم؟” این بسیار قدرتمند است! حتی اگر هیچ کاری عملی نمی توانید انجام دهید، به فرزندتان کمک می کند تا از شما بشنود که یک پیشنهاد واقعی برای کمک به شما ارائه می دهید.

 

تا دیر نشده با یه مشاور متخصص صحبت کن
منابع
وب سایت verywellfamily

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا