همدلی و منطق

این استدلال که همدلی ریشه خشونت، ظلم و سنگدلی است، در سطوح مختلف ناقص و غیرمنطقی است، با این حال، کاتالیزوری است برای روشن شدن بسیار مورد نیاز در مورد اینکه همدلی در واقع چیست و چگونه از آن استفاده شود. اهمیت همدلی در زندگی افراد بسیار زیاد است. در این مقاله از وب سایت مرکز مشاوره همکده ما به بررسی همدلی و منطق پرداخته ایم. مرکز مشاوره همکده اولین و بزرگ ترین مرکز مشاوره در ایران است. این مرکز ارائه دهنده خدمات حضوری و مشاوره تلفنی روان شناسی می باشد.

همدلی و منطق

همدلی با احساس یک انسان دیگر در سطح عاطفی طنین انداز است. احساس درد دیگران برای درک واقعی آنچه که آنها تجربه می کنند، همدلی است. این امر مستلزم هماهنگی یا همگام شدن با حالت احساسی شخص دیگر است. این هماهنگی عاطفی است که شفا می دهد و قدرت می بخشد.

از سوی دیگر، همدردی احساس ترحم برای انسان دیگری است. این یک فرد را برای نجات و یاری وسوسه می کند. هنگامی که شخصی سعی می کند کسی را “نجات دهد” یا در موقعیتی قرار می گیرد که کسی را “نجات” می بخشد، همانطور که در اکثر مطالعات بلوم ذکر شده است، فرد در حال ابراز همدردی است نه همدلی. همدردها در سطح احساسی متفاوتی قرار دارند. آنها خود را در موقعیت قدرت قرار داده‌اند، زیرا بر وضعیت طرف مقابل کنترل دارند. ضرب المثل قدیمی به شخص ماهی بدهید یا به او ماهیگیری یاد دهید، استعاره واضحی از تفاوت بین همدردی و همدلی است.

برای ارتباط با روانشناس کلیک کنید ارتباط با روانشناس

همدلی و التیام

همدلی و منطق

همدلی التیام می بخشد و قدرت می بخشد در حالی که همدردی تا حد زیادی قدرت را از بین می برد و اغلب ذهنیت قربانی را در فرد مقابل ایجاد می کند. در بخش عمده مطالعاتی که بلوم ذکر می کند، سوژه در موقعیتی قرار می گیرد که بتواند نجات و یاری  دهد. به عنوان مثال، از یک فرد خواسته می شود که تصمیم بگیرد چه کسی در فهرست اهداکنندگان عضو قرار گیرد. این معیار همدردی است نه همدلی. Against Empathy همدلی را با همدردی اشتباه می گیرد. عنوان دقیق‌تر، علیه همدردی است. همدلی و منطق شرایط خاص خود را دارند.

همدلی و منطق وجود دارد یا نه؟

مشکل دوم حمله بلوم به همدلی، ادعای او است که همدلی نمی تواند با منطق وجود داشته باشد. به عنوان مثال، بلوم می گوید: “شما نمی توانید آن را به هر دو صورت، همدلی و منطق داشته باشید.” این گفته نادرست است. به‌عنوان یک روان ‌درمانگر با تمرین شلوغ، در بیشتر روزم بین حالت عمیق همدلی و موضع منطقی قرار می گیرم. من با یک متقاضی همدلی می کنم تا تجربه آنها را به درستی درک کنم، اما در عین حال لحظه ای به عقب برمی گردم تا به تئوری های دلبستگی، رشد انسانی، تروما و انتقال فکر کنم. پس از ترکیب این داده‌ها در ارتباط با تاریخچه مشتری و تجربه فعلی او، من فرمول‌بندی خود را با همدلی برای متقاضی تفسیر می ‌کنم که معمولاً او را درگیر می‌ کند. در تجربه من، تعامل بین همدلی و منطق در قلب هر تلاش درخشان است.

مثالی در ارتباط با این موضوع

به عنوان یک مادر، من مرتباً بین حالت عمیق همدلی و یک موضع منطقی در نوسان هستم. به عنوان مثال، یک روز دیگر متوجه شدم که دختر 10 ساله ام روی زمین حمام نشسته و گریه می کند. او قرار بود برای یک مهمانی استخر آماده شود. با او روی زمین نشستم، به آرامی پشتش را مالیدم و از او پرسیدم چه مشکلی دارد؟ او به من گفت که از ظاهرش در لباس شنا خجالت زده است. به مالیدن بازویش ادامه دادم و همدردی کردم: “این که از ظاهرت خوشم نمیاد درد داره.” به آرامی زمزمه کردم: “می فهمم.”

او به من نزدیک تر شد و من داستانی را برایش تعریف کردم که چگونه نانا او به طور تصادفی موهایم را کوتاه کرد در حالی که من 10 ساله بودم. متوجه شدم عزیزم من میفهمم.” او گریه اش را متوقف کرد و به من اجازه داد برای چند دقیقه او را در آغوش بگیرم و به نظر می رسید که از همدلی من بهبود یافته است. بعد، من منطقی پرسیدم: “چگونه باید با این موضوع کنار بیاییم، روپوش، پیراهن آبی یا کت و شلوار متفاوت؟” او به من نگاه کرد و گفت: “این را می پوشم، مامان. مشکلی نیست.” من قدرت شخصیت و زیبایی درونی او را تأیید کردم. منو بغل کرد و بلند شد. ساعاتی بعد او خندان و خسته به خانه آمد. از نظر فرزندپروری، همدلی درمان می کند و منطق راهنمایی می کند. آنها مکمل یکدیگر هستند. همدلی و منطق کامل کننده هم هستند.

همدلی برای رشد سالم مغز

همدلی و منطق

کسری دیگر در رابطه با همدلی این است که کل تحقیقات در مورد همدلی حذف شده است. همدلی برای رشد سالم مغز ضروری است. در دهه 1980، مقامات شرایط اسفناکی را در یتیم خانه های رومانی کشف کردند. این “انبارهای کودکان” تعطیل شد و بسیاری از یتیمان توسط خانواده های آمریکایی به فرزندخواندگی گرفته شدند. کودکان از مشکلات مهم، عاطفی، جسمی، رفتاری و دلبستگی رنج می بردند. اسکن‌های مغزی نشان داد که بسیاری از این کودکان دارای نقاط تیره‌ای هستند که در آن مغزشان رشد نمی‌کند. با وجود اینکه بچه ها آب و غذا داشتند، از رزق و روزی عاطفی مانند همدلی و هماهنگی عاطفی محروم بودند که به مغز آنها آسیب می رساند. مطالعات اضافی ثابت می کند که همدلی باعث تحریک انتقال دهنده های عصبی در مغز نوزاد می شود.

همین مسئله مسیرهای عصبی را در مغز ایجاد می کند و امکان توسعه آناتومی مغز سالم را فراهم می کند.

نظریه دلبستگی

همدلی و منطق در موارد زیادی دیده می شود. نظریه دلبستگی مکمل این یافته‌ها است و شواهدی را ارائه می‌کند که نشان می‌دهد پاسخ همدلانه یک مراقب، کلید رشد سالم و تنظیم عاطفی در نوزاد است، که به معنای احساس امنیت از خود در کودکی، نوجوانی و بزرگسالی است (مدل کاری دلبستگی). . وقتی علم وجود داشته باشد که همدلی برای رشد مغز و سلامت عاطفی کودک ضروری است، استدلال کردن اینکه همدلی سالم نیست، دشوار است.

افزودن به بحث مشکل‌آفرینی که در «علیه همدلی» مطرح شد، آرزوی نویسنده برای ریشه‌کن کردن احساسات انسانی است. بلوم می گوید: «خشم ما را در اینجا و اکنون به بیراهه می کشاند.

با این حال، خشم یک احساس طبیعی، سالم و ضروری انسانی است. مانند غم و اندوه، شادی و سایر احساسات انسانی، ما را به چیزی که هستیم تبدیل می کند. با این حال، نحوه عملکرد یک فرد بر روی احساس خشم ممکن است مشکل ساز باشد. ابراز خشم به شیوه ای سالم مهم است. جدای از دفاع شخصی، رفتار خشونت آمیز یا بی رحمانه در مورد خشم به این معنی است که توانایی فرد در تنظیم خشم خود مشکل دارد. خشم چیزی نیست که مایه شرمساری باشد.

اما رفتار خشونت آمیز با خشم به دلیل یک موضوع شخصیتی، همراه با شرم است. همانطور که بلوم پیشنهاد می کند، اگر با یک احساس شرم آور رفتار شود، کودکان در برخورد سالم با آن احساسات حمایت نخواهند شد و در نهایت ممکن است با خشونت رفتار کنند. پذیرفتن احساسات انسانی و استفاده از همدلی و منطق برای کمک به کودکان در تنظیم احساسات، احتمال رفتار خشونت آمیز افراد را کاهش می دهد.

مثالی در این مسیر

برای اطلاع از شرایط همدلی و منطق مثالی جذاب می زنیم. سال گذشته پسر 9 ساله من از در عبور کرد و با عصبانیت کوله پشتی خود را روی زمین انداخت و به خواهرش ضربه زد. هر چقدر که نمایش عصبانیت زشت بود، او را به اتاقش نفرستادم. در عوض، گفتم: تو عصبانی به نظر می رسید. من مطمئن نیستم که چرا. اما حتما دلیل خوبی برای آن داری و من دوست دارم در ارتباط با آن بشنوم. به محض آرام شدن، کوله پشتی اش را برداشت و در جزیره آشپزخانه کنار من نشست. او ادامه داد تا در مورد یک بچه بزرگتر در اتوبوس بگوید که به یک بچه مهدکودکی آسیب می زده.

پسرم مداخله کرد و سعی کرد از پسر کوچک دفاع کند، اما بچه بزرگتر پسرم را هل داد و ناهار او را گرفت و پرت کرد. بدیهی است که عصبانیت پسرم موجه بود و از آنجایی که من با او در ابراز خشم خود همدلی و حمایت کردم، خشم خود را با خشونت یا ظالمانه رفتار نکرد. من به او کمک کردم راهی برای حل منطقی مشکل و شناسایی راهی برای مدیریت موثر پویایی در اتوبوس پیدا کند. با این حال، اگر او را به خاطر عصبانیتش شرمنده کرده بودم و او را به اتاقش می فرستادم، خشم ممکن بود تشدید شود. احتمالاً در نهایت منجر به خشونت یا ظلم شود. همانطور که بلوم می گوید، این احساسات نیستند که مشکل دارند. عدم بلوغ عاطفی یک فرد است که مشکل دارد.

بلوم در ادامه این مسیر می گوید: “ما باید از سر خود استفاده کنیم نه از قلبمان.” این بیزاری نسبت به عواطف انسانی زمانی آشکار می شود که او بسیاری از حالات احساسی متمایز مانند وفاداری، محبت، آشنایی و توجه مثبت را در کنار هم قرار دهد و به اشتباه آنها را “همدلی” بداند.

غیرمنطقی ترین دیدگاه بلوم در ارتباط با همدلی و منطق

یکی از غیرمنطقی‌ترین اظهارات بلوم این است که افراد اجتماعی همدلی دارند زیرا می‌دانند چگونه دیگران را دستکاری کنند. این نمی تواند دور از واقعیت باشد. اگر جامعه‌گرایان همدلی داشتند، عمداً وحشت و رنج را به همنوعان تحمیل نمی‌کردند، زیرا خودشان این وحشت و رنج را احساس می‌کردند. واضح است که افراد اجتماعی از گرفتار شدن متنفرند، بنابراین منطقی است که فرض کنیم آنها احساس وحشت و رنج را دوست ندارند. علاوه بر این، این توانایی یک جامعه شناس برای گفتن داستان و ایجاد تصویری از خود است که باعث همدلی در قربانی می شود. سپس، از همدلی قربانی خود سوء استفاده می کنند.

منابع
.psychologytoday

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا