درباره‌ی دوره

بعضی رابطه‌ها با وجود علاقه و خاطرات مشترک، به‌تدریج به فضایی پر از نگرانی و فرسودگی تبدیل می‌شوند. ممکن است یکی از طرفین همیشه نگران واکنش دیگری باشد، گفت‌وگوها به قهر ختم شوند یا برای جلوگیری از تنش، نیازها و ناراحتی‌ها ناگفته بمانند. در چنین شرایطی صرفِ کمتر دعوا کردن، داشتن دسترسی به حریم شخصی یکدیگر یا تلاش بیشتر یک نفر، لزوماً به معنای امنیت رابطه نیست. این مجموعه با روشن‌کردن تفاوت امنیت روانی، کنترل، وابستگی و سکوت ظاهری، به مخاطب کمک می‌کند مسئله را دقیق‌تر ببیند.
فصل نخست با تعریف رابطه امن آغاز می‌شود و پنج نیاز تعلق، دیده‌شدن، ارزشمندی، استقلال و رشد مشترک را توضیح می‌دهد. سپس پرسش مهمی را پیش می‌کشد: آیا خود ما در رابطه فرد امنی هستیم؟ بررسی ویژگی‌های افراد امن و ناامن، بازی‌های روانی مخرب، علت تکرار جذب افراد ناامن و راه‌های خروج از تله‌های رابطه‌ای، مسیر این فصل را کامل می‌کند. این مباحث تنها درباره شناخت شریک عاطفی نیست؛ به مسئولیت‌پذیری، مرزبندی و نقش الگوهای آموخته‌شده خود فرد نیز می‌پردازد.
فصل دوم به موقعیت‌هایی نزدیک می‌شود که در زندگی روزمره افراد بسیار ملموس‌اند: شریکی که اشتباهاتش را نمی‌پذیرد، مدام قهر می‌کند یا برای حل مشکلات رابطه تلاشی نشان نمی‌دهد. مخاطب با تفاوت خستگی، واکنش دفاعی و مقاومت پایدار در برابر تغییر آشنا می‌شود و می‌آموزد به‌جای قضاوت عجولانه، الگوی تکرار رفتار، آمادگی برای گفت‌وگو و میزان همکاری واقعی را بررسی کند. تمرین‌های خودبازنگری، بیان احساس با جملات «من»، زمان‌بندی گفت‌وگو و تعیین مرزهای روشن از ابزارهای مطرح‌شده در این مسیرند.

اهداف دوره

• تشخیص نشانه‌های رابطه امن و ناامن
• شناسایی نیازهای اساسی و بازی‌های روانی شریک عاطفی
• ارزیابی نقش و سهم خود در الگوهای رابطه
• راهکار مقابله با شریک عاطفی که تغییر نمی‌کند